Türk Psikologlar Derneği (TPD), 28 Eylül 2010 salı günü resmi sitesinde yaptığı açıklamada meslektaşlarımızı maalesef en kibar ifadeyle yine yanlış bilgilendirerek, büyük bir gafa daha imza atmıştır. Her zaman ifade ettiğimiz gibi; amacımız üzüm yemektir, bağcıyı dövmek değildir. Her türlü kişisel mülahazalardan uzak olarak, isim vermeden, olayları şahsileştirmeden, kişisel olarak kimseyi incitmeden net bir biçimde TPD’nin gündemdeki yasa tasarısı ve elinde bulundurduğuna inandığı sertifika imparatorluğu ile ilgili somut açıklamalarının mesnetsizliğini delilleriyle anlatalım.

Öncelikle TPD, yaptığı resmi açıklamada; “Alanımızdaki son gelişmeler hakkında bilgi vermek istiyoruz. Bu gelişmeler mesleğimiz adına önemli gelişmelerdir ve hepinizden destek ve geri bildirim bekliyoruz” ifadelerine yer veriyor.

İlk okuduğumuzda oldukça masum gibi gelen bu cümleyi ve TPD’nin aynı açıklamasındaki ayrıntılarla birlikte madde madde analiz edelim;

1- Mesleğimizi yakından ilgilendiren ve son aylarda gündemde olan “Sağlık Meslekleri Yasası” ile ilgili bir çalışma yapılmaktadır. Bu çalışmaların toplantıları sona ermiştir.

TPD, madem meslektaşlarımızın geniş katılımlı bir destek ve geri bildirimini BU KADAR önemsiyor; Bugüne dek yasa çalışmaları ile ilgili toplantılar başlamadan ya da başladığı süreçte meslektaşlarımızdan NEDEN herhangi bir destek ve geri bildirim istememiştir?

2- Aynı açıklamanın giriş cümlesinde yer alan “destek ve geri bildirim isteyen” TPD, Giriş cümlesinin altında yer alan 1. madde ise adeta kendini yalanlamaktadır. TPD’nin yayınladığı bildirideki 1. Madde aynen şöyle; “Bu yasa tasarısı çalışmalarına Derneğimiz adına alandan gelen ve akademisyenlerden oluşan bir grubumuz değişik tarihlerde Derneğimizi temsilen katılmışlar ve görüşlerimizi iletmişlerdir.” Madem bu çalışmalar bitti ve yasa tarsısında derneği temsilen “akademisyenler” katıldı ve her şey olup bitti. Neden şimdi hiçbir rasyonel değer ifade etmediği halde meslektaşlarımızdan (sözde) bir geri bildirim isteniyor? Şimdi biz, “Bu ne perhiz, bu ne lahana turşusu” desek haksız mıyız?

3- TPD’nin açıklamasının 1. maddesinin 2. paragrafında; adı geçen toplantılarda sadece “psikolog ve klinik psikolog tanımları üzerinde durulduğu ve eğitimler ile serbest çalışma şartları Bakanlığa ait” olduğu öne sürülmüştür. Oysa TPD’nin iddiasının aksine bu toplantıların ilkinde bütün bu konular konuşulmuş ve serbest çalışma şartlarına dair alternatifler de ortaya konulmuştur. Ne gariptir ki; TPD’nin serbest çalışma için öne sürdüğü şartlar tamamen meslektaşlarımızın aleyhinedir ve Sağlık Bakanlığı bünyesinde çalışan bizlerin yoğun çabası üzerine yeni alternatifler eklenmiş ve Psikologların haklarını korumakla yola çıktığını iddia eden TPD’nin Psikoloji lisans mezunu olmayan yüksek lisans ve/veya doktora almış kişilere de verilmesi düşünülen serbest çalışma hakkını savunmuş; ancak TPD’nin bu fikrine toplantıya katılan Sağlık Bakanlığında çalışan Psikologlar şiddetle karşı çıkılmış ve şerh düşülmüştür. Bu konuyla ilgili resmi tutanak Sağlık Eğitimi Genel Müdürlüğünde mevcuttur ve toplantıya ait görüşlerin yer aldığı e-postalar da TPD yetkilisi tarafından maille katılımcılara ilgili tarihte gönderilmiştir. Bütün bunların ispatı mevcutken, TPD’nin meslektaşlarımızı yanıltma gayreti içine girmesi manidardır.

4-TPD, bahsi geçen açıklamasının 2. maddesinin üst başlığında bu yasa tasarısının Psikologlar yasası olmadığını ifade ederek hedef saptırma gayretine girmiştir. Oysaki bu yasa tasarısının adı “Sağlık Meslekleri Yasası” olarak duyurulmuş ve yasa tasarısının her bölümünde ayrı ayrı meslek gruplarını kapsadığını bilmeyen kalmamıştır. Hem bu yasa tasarının psikologlarla ilgisi yoksa TPD neden bu yasa çalışmalarına katılmıştır, soruyoruz?

5-TPD açıklamasının 2. ve 3. maddelerinde sağlık çalışanlarının performans, katsayı ve ek ödeme konularında dava açıldığını, aynı zamanda YÖK’ün psikoloji bölümlerinin akreditasyonu yetkisini Türk Psikologlar Derneğine verdiğini, TPD’nin bu yetkiyle çalışmalarını genişleterek sürdürdüğünü iddia etmiştir.

TPD, bugüne kadar Psikologların özlük haklarına dair hangi yıl hangi çalışmayı yapmıştırü detaylıca açıklamasını bekliyoruz.Bu konularda vereceğimiz cevaplar çok net olacaktır. Ayrıca, YÖK’ün herhangi bir sivil toplum örgütünden ayrıcalığı olmayan Türk Psikologlar Derneği’ne “özel” bir yetki vermesi söz konusu değildir, YÖK’ün Sağlık Bakanlığı yetkilerine tecavüz ederek böyle bir yetkiyi, hiçbir resmi sıfatı bulunmayan tek bir sivil toplum örgütüne vermesi kanunlarında ötesinde anayasal olarak da imkânsızdır.

SAĞLIK BAKANLIĞI AĞUSTOS AYINDA YAYINLADIĞI BİR YÖNETMELİKLE ARTIK BÜTÜN SAĞLIK SERTİFİKALARINI VERME YETKİSİNİN KENDİSİNE AİT OLDUĞUNU BELİRTMİŞTİR. Bakanlığın kendisinin ve onayının olmadığı her türlü sertifikanın geçersizliğini net olarak vurgulamıştır. Ayrıntılar için tıklayınız; http://www.facebook.com/l/0250bop3BCSG0WQYwMQwhw87UMA;www.saglik.gov.tr/TR/Genel/BelgeGoster.aspx?F6E10F8892433CFFF88F742D0D7112512CFAACA57CB3F9E6

6- TPD’nin 5. maddesinde yer alan çeşitli eğitim çalışmalarının (Sağlık Bakanlığında) resmi bir geçerliliğinin olmadığını belirtelim. Daha önceden pek çok meslektaşımızı ihbar eden TPD, geçmiş dönemlerde Sağlık Bakanlığı tarafından resmen uyarılmıştır. TPD, bunların aksini iddia ettiği takdirde resmi belgelerle bunu kamuoyuna sunabiliriz. TPD adı geçen aynı resmi açıklamasının 1. maddesinde; “sertifika gerekliliğinden söz edilmiş ama ayrıntılar tartışılmamıştır. Bakanlık yetkilileri, bu belirlenen tanımlar konusunda yeniden değişik kurum ve kuruluşlardan fikir alacağını, gerekirse ayrıntıların yönetmelik çalışmaları ile belirleneceğini söyleyerek toplantıları bitirmiştir” diyerek kendi verdiği sertifikaların herhangi bir geçerliliği olmadığını kendisi de itiraf etmiştir.

Sevgili Meslektaşlarım; bütün samimiyetimle ve her türlü politik/partizan yaklaşımdan uzak olarak belirtmek istiyorum ki; Sağlık Bakanı Sayın Recep Akdağ’ın kafasındaki düzenleme “meslektaşlarımızın oldukça lehine” bir düzenlemedir. Bunu Sayın Bakan’ın kendi el yazısıyla TPD’nin aleyhimize olan düzenlemeleri çizdiği metni gördüğümden rahatlıkla söylüyorum. Bununla birlikte, Mesleğimize ve meslektaşlarımıza yönelik psikiyatristlerin, Sağlık Bakanlığının bazı bürokratlarının önyargılı bir biçimde olumsuz bir tutum sergilediklerini ve Sayın Bakan’a bu yönde fikirlerini sunduğunu üzüntüyle gözlemliyoruz. Ancak, üyelerinin çoğunluğu Psikoloji Lisans mezunlarının oluşturduğu TPD’nin, lisans mezunlarının hakkını korumaması ve kamuoyunu yanlış bilgilendirmesi ise bizleri daha da çok üzmektedir. Bütün arkadaşlardan ricam; TPD’nin resmi açıklamasını ile bizim açıklamamızı okumasını ve ona göre bir analiz yapmasıdır. TPD açıklamasın tam metni; http://www.facebook.com/l/0250bRNZhvSXVZBpBZl7bYiX53w;www.psikolog.org.tr/ayrinti_haber.php?id=87

Emek harcanmadan, bedel ödenmeden hiçbir başarı elde edemeyiz. Birkaç hafta içinde Ankara’da toplanarak bir basın açıklaması yapmayı düşünmekteyiz, bu konuyla ilgili gerekli yasal izin alındıktan sonra sevgili meslektaşlarımıza, meslektaş adaylarımıza bilgilendirmede bulunacağım. Bir kez daha bütün arkadaşlarıma tek tek teşekkür eder saygılarımı sunarım..

-Psk. Nedim Yüksel ÇAKIR

1- Bu sayede bütün meslektaşlarımız hazırlanmakta olan bir meslek yasasının varlığından haberdar oldu. Eleştirileri ve görüşleri görme imkanıoldu

2-TPD’nin, psikologları bunca yıl adeta hipnotize ettiğinin farkına varıldı ve yayınladığı bildiride (ilk kez) savunmaya geçerek, satır aralarında bugüne kadar psikologlar için bir şeyler yap(a)madığını kendileri de resmen kabul etti.

3- TPD’nin yaptığı resmi açıklamada, TPD’nin bugüne dek yasa çalışması ile hiç bir zaman ‘lokomotif’ olmadığı, sadece siyasilerin istediği zaman görüş sunulduğu yazılmıştır. Hatta 1976 yılında kurulan derneğin, siyasilerin 1990′lı yıllardaki mesleki yasa çalışmalarına kadar, TPD’nin hiç bir şey yapmadığı kendileri tarafından dolaylı olarak itiraf edilmiştir. Bu imza kampanyası olmasaydı bunlar da olmayacaktı, hala maskeler arkasına saklanan yüzlerden geniş kitlelerin bilgisi olmayacaktı.

Bu vesileyle, Derneğin resmi açıklamasının 2. ve 3. paragrafı dikkatle okunduğunda bunlar apaçık görülmektedir; http://www.facebook.com/l/7eaa3_sdqb_ItyTiR50Ef37EJaw;www.psikolog.org.tr/ayrinti_haber.php?id=80

4-Düşünün; hangi meslek birliği/odası/derneği üyelerinin çoğunluğunun hakkını korumak yerine mutlu bir azınlığın hakkını korumakla bu denli meşguldür? Ve 4 yıllık psikoloji lisans eğitimini yeterli görmeyen TPD yöneticileri, hiç psikoloji eğitimi alt yapısı olamayan bir coğrafya lisans mezununa 2 yıllık klinik psikoloji eğitiminde hangi insanüstü dersleri kaç saatte verip bu kişileri, dört yıl psikoloji eğitimi almış kişilere tercih etmektedir ve bir de sıkılmadan adeta alay eder gibi psikoloji lisans eğitimi alanların da yüksek lisans hakkı olduğunu (sanki bu hakkı kendileri vermiş gibi) vurgulama ihtiyacı hissetmişlerdir?

-Bu cümlelerime inanmayan/inanamayanlara TPD’nin resmi açıklamasının ALTINCI Paragrafını aynen aktarıyorum;

“Klinik psikolog unvanının alınabilmesi için iki koşul önerilmiştir:

a. Dört yıllık psikoloji eğitimi üzerine klinik psikoloji alanında yüksek lisans derecesi almış olma (4+2),

b. Lisans eğitimi psikoloji olmayıp klinik psikoloji yüksek lisans eğitimi üzerine klinik psikoloji doktora derecesi almış olma (2+4)” !

BU İMZA KAMPANYASI OLMASA BİZ BU GERCEKLERİ NASIL ÖGRENEBİLİRDİK?

5-Amacımız üzüm yemektir, bağcıyı dövmek değildir. TPD, artık gerçekleri görmelidir; üyelerinin yüzde 95′i Lisans mezunu olduğu iddia edilen bir yerde, lisans mezunlarına teknik lise mezunu muamelesi yapılması adil midir? Artık TPD, ya asli görevine dönmelidir ya da derneğin adını “Türk Psikologlar Derneği” yerine “Türk Akademisyen Psikologların Hakkını Koruma Derneği” olarak değiştirmelidir.

6-Toplanan imzalarımız haftaya teslim edilecektir; ama asıl görevimiz bundan sonra başlayacaktır. Daha organize olarak, daha cesur davranarak ve daha çok fedakarlık yaparak çıkması bu yıl bitmeden muhtemel meslek yasamızla ilgili çabamızı hem bizim hem de bizden sonrakiler için göstermeliyiz.

7-Yakında, daha ciddi organizasyonlarla bizim hiç kimse tarafından adeta hipnotize edilemeyeceğimizi göstereceğiz.
Kişisel olarak, ulusal yayın yapan 5 haber/tematik TV kanalı yetkilileriyle görüştüm; çabalarımızı anlattım ve hepsi ilgi gösterdi. Bu kanalların 4′ü konuyla ilgili bir program yapabileceklerini, 1′i de program yapmasalar bile bültenleri içinde önemli sayılabilecek bir yer vereceklerini söylediler.

Lütfen, bundan sonra hepimiz mesleki konularda ayrılığa/ayrmcılığa düşmeden “birimiz hepimiz , hepimiz birimiz için” anlayışı içinde hareket etmeğe devam edelim.
Bütün meslektaşlarımıza, bir kez daha teşekkür ederken; Meslek yasamız, Meslek yasımız olmasın diyorum.. Saygılarımla..

- Nedim Yüksel ÇAKIR

Sizi 5 yıldır psikiyatri kliniğinde çalistiginiz icin tebrik ederim ama malesef bu 5 senelik calisma sonrasinda edindiginiz uslubunuz su siralar meslegimiz icin yapici olmaktan cok uzak.

Size kimse yasa çalışmalarının iyi niyetli oldugunu soylemedi zaten. Kotu niyetli oldugunu da soylemedi. Hatta dernegin yasa calismalarinda belirleyici rolu oldugunu da soylemedi. Psikologlari temsilen sadece Turk Psikologlar Dernegi’nin muhatap alinmadigi defalarca vurgulandi daha once. Saglik Bakanligi’nda calisan psikologlarin (sizin deyiminizle klinikci) da toplantida oldugu vurgulandi.

“Dernegin bakanliga dayattigi maddeleri” biliyorsunuz anladigim kadariyla. Lutfen aciklar misiniz nelerdir o maddeler?

Klinik Psikoloji’nin derhal(?) saglik bilimleri enstitusu programi olmasina gelince… Lutfen bu onerinizi de daha acik bir sekilde nedenleriyle ortaya koyunuz.

Size gore Klinik Psikolog nedir Sayın Canan Citlakoglu? Sizin taniminizi duymayi isterim. Bu tanimi lutfen referanslarla destekleyiniz. Bu tanima uygun gorev yapan klinik psikologlara ornekler veriniz.

Hepsinden de onemlisi, bu grupta galeyana gelen butun Psikolog arkadaslara sesleniyorum. Bir dusunun lutfen, bilgi kaynaklariniz ne kadar saglam? Yoksa bir arkadastan mi duydunuz?

Ferhat Yarar
Psikoloji Yuksek Lisans Ogrencisi

5 yıldır psikiyatri kliniğinde çalışıyorum

BDT VE CETAD eğitimlerim var ve hala devam ediyor.

Klinik görmeyen insanlar klinikçi olacak öyle mi?  Buna kargalar bile güler.

Kimse bu yasa çalışmalarının iyi niyetli olduğunu söylemesin bana, inanmam mümkün değil. İyi niyetli olsalardı, birileri olan biteni ifşa etmeden çok önce dernek bize bu bilgileri verirdi. Ayrıntıları soğolsun arkadaşlardan duyduk. Derneğin sayfasından açıklama yarım ağız şeklinde yapılıyor daha yeni. Derneğin bakanlığa dayattığı maddelerin neden daha önce derneğin sayfasından duyurulmadığı şimdi anlaşılıyor.

Klinik yüksek lisansı Türkiye de adam gibi veren tek yer Adnan Menderes Üniversitesidir. Klinik psikoloji derhal sosyal bilimler enst. çıkarılıp sağlık bilimleri ens. yapılmaıdır. Model alınacaksa Adnan Menderes Üniversitesine ve nasıl eğitim verdiğine iyi bakılması gerekir. Tam zamanlı psikiyatri kliniğinde. Sınıflarda oturup ders dinleyerek ve staj adı altında kıytırık yerlerde danışan görerek  klinik psikolog olunmaz. Ama anlaşılan o ki derneğin amacı üzüm yemek değil bağcıyı dövmek.
Şunun cevabı verilirse çok iyi olur. Yasa çalışmaları sırasında psikologlar ile ilgili maddeler ayrınıtlı olarak neden dernek sayfasından duyurulmadı şimdi duyuruluyor? Unutuldu mu, önemsenmedi mi, bize bir süpriz mi hazırlanıyordu?

Güzel ülkemde demokrası beklerken daha üyesi olduğum meslek grubunda demokrasi sağlanamamış.Ülkemde şeffaflık beklerken daha meslek grubumda şeffaflık yokmuş.Bilgi edinme bilgilendirilme hakkımızın gasp edildiği aşikar ve akademisyenlere daha çok hizmet eden derneğin beni ve benim gibi alanda çalışanları ne zaman temsil edeceğini merakla bekliyorum.

İlgili yasa taslağının derhal geri çekilmesini ve konu ile ilgili refarandum yapılmasını öneriyorum.

( 12 eylül refarandumu bizi ne kadar ilgilendiriyorsa bu da o kadar ilgilendirmeli.

( İlgili metnin daha fazla sayıda gönderilmesi için elimden gelen çabayı gösreceğim )

Psikolog Canan Çıtlakoğlu

Mersin Devlet Hastanesi Psikiyatri Kliniği

Arkadaşlar, imza kampayamıza gösterdiğiniz ilgiden dolayı çok teşekkür ederiz. 1 haftalık bu sınırlı teşebbüsümüz, yaptığımız istişareler sonucu sayımızı daha büyük bir rakama ulaştırabileceğimizi düşüncesini doğurduğundan İMZALARIMIZI GÖNDERME SÜRESİNİ 31 Ağustos Salı gününe kadar UZATTIK.
Şu ana dek sadece Kargo/Aps/Posta yoluyla gelen imzalarınız, 1 hafta içinde (Ankara hariç) 50 rakamına yaklaştı. Ay sonuna kadar imza sayımızı maksimum seviyeye ulaştırıp Sayın Bakan’a öyle takdim etmenin daha etkin olacağını düşündük. Her ilde bir arkadaş bu işi sahiplenir ve ilinden imzaları ayrı ayrı çıktısı alınmış metinlerle toplarsa daha çok sonuç elde ederiz. Bu vesileyle, illerinde bu işi can- gönülden sahiplenen meslektaşlarımız Trabzon’dan Faruk Bozkır ve Uşak’tan Vildan Temelkuran’a çok teşekkür ederiz.

ORTAK METİN ve GÖNDERİLECEK ADRES İÇİN AŞAĞIDAKİ LİNKE TIKLAYINIZ..

http://www.facebook.com/group.php?gid=35820952632&v=app_2373072738#!/topic.php?uid=35820952632&topic=14149

SAYIN SAĞLIK BAKANIMIZ RECEP AKDAĞ’IN DİKKATİNE

…Sağlık Meslek yasasındaki yapılacak değişiklikler ile psikologların tabi olacağı kanuni düzenlemeler üzerinde bakanlığınızca yapılan çalışmaları dikkatle izliyoruz. Şu ana kadar girişimde bulunulmamış olması ve 2010 yılında dahi yasasız ve odasız bir meslek grubu olmanın sıkıntısını yıllardır yaşamaktayız. Ümit ediyoruz ki bakanlığınız bu son girişim ile acil bir ihtiyaç olan yasal düzenlemeleri hayata geçirir. Bugüne kadarki yapmış olduğunuz gayretleriniz için psikologlar olarak içtenlikle teşekkür ederiz.

Bu esnada tabi ki farklı görüş ve önerilerle karşılaşmamanız imkânsız olacaktır. Ancak biz hastane ve kliniklerde çalışan psikologlar, sorun ve problemlerimizi her zaman anlatma ve anlaşılma imkânı bulamadık. Psikologları temsil ettiğine inanılan Türk Psikologlar Derneği de daha çok akademik camia ve üniversitelere yönelik sorunlara eğilmekten, alanda çalışan ve lisans mezunu olan binlerce psikologdan habersiz bir şekilde çalışmalarını şimdiye kadar sürdürmüştür.

Yasal düzenlemelerin yapılmaya çalışıldığı bu dönemde, haberdar olduğumuz kanun önerileri de bizi derinden sarsmış ve yaralamıştır. Bir kez daha; psikolog mesleğini sadece klinik alanda yerine getiren binlerce psikoloğun hiçe sayıldığı ve haklarının gasp edilmeye çalışıldığı görülmektedir.

Her ne kadar psikiyatri uzmanlarıyla psikologların meslek tarifi ve görev tanımı ile ilgili tartışmaları sürüyorsa da, Türk Psikologlar Derneği’nin önerdiği kanun teklifi ve maddeleri, özellikle klinikte çalışan arkadaşlara ve mesleğimize zarar verebilecek özellikler taşımaktadır. Özetle Türk Psikologlar Derneği’nin önerdiği kanun teklifinde şu maddelerin yıkıcı ve olumsuz özellikler taşıdığına inanmaktayız:

1. Lisans diploması psikoloji bölümlerinden olmasa da, yüksek lisans ve doktora programını klinik psikolojide tamamlamış olanlara klinik psikolog unvanı verilmesi önerilmektedir.
2. Psikoloji bölümü mezunları, sertifika eğitimini tamamlamış olmalarına rağmen, klinik psikolog ünvanı kazanamamakta, sadece sertifikalı psikolog ünvanı taşıyabilmektedir.
3. Sadece Sosyal Bilimler Enstitüleri tarafından verilen yüksek lisans ve doktora eğitimleri değerlendirmeye alınmaktadır.
4. Serbest çalışmak için akademik unvan ön şart olarak getirilmek istenmektedir.

Bu önerilerle ilgili çekincelerimizi şu şekilde özetleyebilirim:
1. Lisans diploması psikoloji bölümünden olmayanlara yüksek lisans veya doktora ile klinik psikolog ünvanı verilmesi, bu bölümlerde okuyan arkadaşlara yapılmış haksızlıktır. Anayasanın eşitlik ilkesine de aykırıdır. Diğer taraftan lisans eğitimi boyunca elde edilen ciddi bir psikoloji eğitimi ve buna yönelik bilgi ve beceriler hiçe sayılmakta, yıllara dayanan çaba ve gayretler önemsenmemektedir. Klinik alanda çalışan tüm arkadaşların sadece klinik eğitime değil, aynı zamanda temel psikoloji eğitimine de (dikkat, motivasyon, gelişim, sosyal, vs.) ihtiyaç duyduğu gözardı edilmektedir. Ayrıca böyle bir önerinin şu anda bu durumda öğretim üyesi olan bazı akademisyenleri kurtarmak adına tasarlandığını da düşünmekteyiz.
2. Klinik psikolog, klinik alanda çalışan ve çalışma yeterliliği olan psikolog anlamı taşımaktadır. Bunu belirlemek için de belirli bir akademik ünvana ihtiyaç yoktur. Daha çok bu alanın gerektirdiği bilgi ve beceri eğitimi ile deneyim esas teşkil etmektedir. Buna göre verilecek bir akademik derecenin (master) gereksiz ve yersiz olduğu açıktır. Gerçekten de alanda yıllarca çalışmış ve bu alanda herhangi bir akademik çalışması olmasa da, çaba ve emeği yoğun olan ciddi bir meslek mensubunu haksızlığa uğratmaktadır. Diğer yandan klinik psikolojinin önem taşıdığı bir çok Avrupa ülkesinde (Almanya, Avusturya, Hollanda) de klinik psikolog herhangi bir akademik ünvana değil, mesleki bilgi ve beceri yeterliliğine bağlanmaktadır. Bu bağlamda şunu da ifade etmeliyiz ki, psikoloji eğitimi en az 5 yıla çıkartılmalı, 2 yıl temel psikoloji eğitimi ve üzerine alan eğitimi planlanmalıdır ki, bu alan eğitimleri muhakkak klinik deneyim ve çalışmasını da kapsamalıdır. Bu bağlamda kanun teklifi ile önerilen 1 yıllık ek eğitim bu açığı kapatmak içindir. Son olarak, nasıl bir hukuk fakültesi mezunu 1 yıllık avukatlık stajı yaptıktan sonra avukat olma niteliği taşıyorsa, psikolog arkadaşların da böyle bir hakkının mevcut olduğu görüşündeyiz.
3. Bugün Türkiye’de klinik psikoloji alanında çok kısıtlı üniversitede kısıtlı sayıda klinik yüksek lisans ve doktora eğitimi verilmektedir. Verilen eğitimin kısıtlılığı dışında klinik bilgi ve becerilerin verilmesi için gerekli klinik koşullar da bir çoğunda mevcut değildir. Bu nedenle sadece sosyal bilimler enstitülerine bağlı değil, sağlık bilimleri enstitülerine bağlı yüksek lisans ve doktora eğitimlerinin de kabul edilmesi, mesleğimizin kalitesi ve gelişimi açısından büyük önem taşımaktadır.
4. Son olarak da serbest çalışmanın belirli bir akademik ünvana bağlanmasını çok anlamlı bulmuyorum. Bilinir ki; akademik unvan ile uygulama birbirinden çok farklıdır. Sağlık alanında çalışacak klinik psikolog arkadaşların mesleki yeterlilik kazanması sadece bilgiye değil, deneyim ve beceri eğitimlerine bağlıdır. Diğer taraftan bilgi de sadece üniversitelerde değil, klinik ve eğitim kurumlarında da kazanılır. Üniversitelerin temel amacı; araştırma ve bilgi geliştirme-üretme olduğunu düşünürsek, uygulamaya dönük böyle bir yapılaşmada bu kadar öne çıkmasını olumlu bulmak anlamlı olmaz.

Son olarak kısaca özetlemeye çalıştığımız bu anlamlı ve gerçekçi endişelerimizin dikkate alınarak, Türk Psikologlar Deneği’nin teklif ettiği maddelerin geri çekilmesini, Türkiye’de ruh sağlığı hizmetinin kalite ve gücünü arttırarak, meslek mensubu psikologların haklarını da koruyacak şekilde düzenleme yapılmasını umut ediyoruz.

Saygılarımızla

Türkiye Cumhuriyetine Hizmet Eden Tüm Psikologlar Adına

Ad – Soyad Çalıştığı Yer İmza

———————————————

* Kargo Gönderilecek Adres;

-N.Yüksel ÇAKIR
T.C. Sağlık Bakanlığı
Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü
Koruyucu Ruh Sağlığı Şube Müdürlüğü
B- Blok Kat:4 No: 25
Sıhhiye /ANKARA

Psikologların meslek yasasına dair Sağlık Bakanlığı’yla yürütülen görüşmeler ve bu konudaki son gelişmeler hakkında Toplumsal Dayanışma için Psikologlar Derneği Girişimi olarak bir metin ve bir eylem planı oluşturmaya karar verdik.

Eylem programımız,

- 20 Ağustos’ta İstanbul’da yapılacak bir basın açıklamasını,

- Eylül ayında Ankara’da Sağlık Bakanlığı önünde yapılacak bir basın açıklamasını,

- Kasım ayında düzenlenecek, meslek yasamızın tüm muhataplarının ve bu konuda çalışmalar yürüten tüm bileşenlerin katılımcısı olduğu bir konferansı içermektedir.

Genel hatlarıyla belirlenmiş olan bu programın detaylarını belirlemek üzere öncelikle sizlere sorumuz 20 Ağustos’ta düzenlenecek basın açıklamasının öğle saatlerinde İstanbul İl Sağlık Müdürlüğü’nün önünde mi yoksa mesai saatleri sonrasında Taksim’de mi yapılmasının daha uygun olacağıdır. 15 Ağustos Pazar gününe kadar bu soruya gelecek yanıtlara göre ilk etkinliğimizi netleştireceğiz. Lütfen zaman ve yer tercihlerinizi bize todap.der@gmail.com adresinden ulaştırın.

Daha sonraki etkinliklerimizin ve olası yeni önerilerin detaylarını da bu şekilde, geniş iletişim ağları üzerinden oluşturmayı planlıyoruz. Amacımız meslek yasası tartışmalarının demokratik ve katılımcı bir şekilde örgütlenmesinin önünü açmak ve nihayetinde de tüm meslektaşlarımızın haklarını koruyan bir meslek yasasının ortaya çıkmasını sağlamaktır. Bu konuya dair hazırlanan metin de aşağıda yer almaktadır.

Metinlerimiz ve eylem planlarımız sadece mevcut görüşmecilerin tutumlarını eleştirmek üzerine kurulu olmayacaktır. Bu metin ve basın açıklamasının birer başlangıç niteliğinde olduğunu vurgular, meslek yasasının muhataplarının çeşitli mecralarda ve düzenlenecek konferansta yapacağı tartışmaların ve birlikte oluşturulacak meslek yasası tasarılarının büyük önem taşıdığını düşündüğümüzü bildiririz.

Metnimiz:

PSİKOLOGLAR TOPLUMDAN VE EMEKTEN YANA MESLEK YASASI İSTİYOR!

Ruh sağlığı çalışanları ile Sağlık Bakanlığı’nın meslek yasası kapsamında yürüttüğü görüşmelere psikologları temsilen meslek örgütü olma iddiasındaki Türk Psikologlar Derneği katıldı. Bu görüşmelerin öncesinde TPD yöneticileri psikologların geniş kesimlerinin görüş ve taleplerini almak yönünde herhangi bir girişimde bulunmadı. Daha da ötesi, TPD temsilcilerinin bu görüşmelerde sundukları şartlardan bazıları bu şartlara maruz bırakılacak olan psikologların ve hatta kendi yönetici kurul üyelerinden bir kısmının bilgisine toplantıda bulunan diğer meslektaşlarımız aracılığıyla sunuldu.  Öncelikle TPD’nin bu tutumu katılımcılık ve demokrasiye yönelik tüm ihlaller için olduğu gibi etik dışı ve affedilmezdir.  Bunun da ötesinde TPD’nin önerileri meslek grubunun ezici çoğunluğunu oluşturan lisans mezunu psikologlar başta olmak üzere psikologların büyük kısmını mağdur edecek uygulamalardır.

Bu sene üniversitelerin psikoloji bölümleri 2000′in üzerinde öğrenci kabul etmişken, 2008 verilerine göre sadece 1600 psikologun üye olduğu TPD’nin psikologları temsil yetkisi hem nicel hem de nitel açıdan tartışmalıdır. Meslek Yasası görüşmelerinde psikologların geniş kesimlerinin çıkarlarından yana tutum alacak temsilcilere ihtiyaç duyulmaktadır.  Bu ihtiyaç sadece demokratik işleyiş sorunlarından değil, TPD’nin bugüne dek ağırlıklı olarak sergiledği politik ve sınıfsal tercihlerden de kaynaklanmaktadır.

TPD dar bir akademisyen ve terapist kesimin çıkarlarını temsil ettiğini bir kez daha göstermiştir. Psikologların meslek örgütü olma iddiasındaki dernek, meslek yasası sürecini hak ve etik alanında verilecek bir mücadeleden çok, terapistliği kimin yapacağına ilişkin bir ayrıcalık ve rant kavgası olarak kavramaktadır.  Azınlık bir psikolog grubunu ilgilendiren mesleğin serbest icra yetkisini  tartışırken, psikologların çoğunun çalışma hakkını ellerinden alacak düzenlemeleri dayatmaktan çekinmemektedir.

TPD psikoloji mezunlarının psikolog ünvanını kullanma yetkisinin 1 yıllık sertifikasyon ve sınav koşuluna bağlanmasını kabul ederek psikoloji mezunlarının işsizleşmesini ve psikoloji lisans eğitiminin değersizleşmesini kabul etmektedir. Psikologluk ünvanı, bir ayrıcalık değil  psikoloji mezunlarının çalışma haklarının garantisidir. Tasarı bu şekliyle yasalaşırsa, dört yıllık lisans programından mezun olan bir psikolog bu ünvanla çalışabilmek için 1 yıllık sertifika programı ve sınava tabi tutulacaktır. Bu programı hazırlama yetkisi talep eden TPD’nin başkanı programın ücretlendirilip ücretlendirilmeyeceği konusunu ise “henüz tartışmadıkları”nı söylemiştir. Eğitim ve kongre gibi mesleki etkinlikler konusundaki ücret politikası herkesin malumu olan TPD’nin bu sertifikasyona erişimi eşit yani ücretsiz sağlaması ihtimali bugünden bakıldığında oldukça düşüktür. Lisans eğitimini tamamen değersizleştiren bu uygulamanın psikoloji mezunlarının bir kısmını işsizliğe mahkûm edeceği açıktır.

Çalışma etiği ve psikoloji lisans eğitiminin yeterliliğine ilişkin kaygılarla gerekçelendirilen bu tasarının lisans eğitiminin birçok açıdan daha da niteliksizleşmesini beraberinde getireceği ortadadır.  Bugün psikologların gerekli mesleki bilgiyi yüksek ücretler karşılığında ve bazen de üniversitede hocaları olmuş akademisyenler tarafından verilen eğitimlerden alması yıllardır normalleştirilmiştir. Gerek kamu kuruluşlarında gerekse özel sektörde psikologlardan öncelikli olarak test uygulayabiliyor ve yorumlayabiliyor olmaların beklendiği halde bu testlerin eğitimlerinin lisans dersleri olmaktan çıkarılıp, TPD başta olmak üzere çeşitli kurum ve kişilerden alınmasının mecbur hale getirilmesi bunun en çarpıcı örneği olarak karşımızda durmaktadır.  TPD kontrolsüz bir şekilde büyüyen bu eğitim pazarında meslektaşlarını istismardan korumak konusundaki ataleti bir yana, bu pazarda büyük bir pay sahibi olarak durmaktadır. “Sınav” uygulaması ise mesleki bilgiyi ölçmek konusunda uyandırdığı şüphelerin yanı sıra, defalarca görüldüğü gibi  hazırlık kursları ve özel dersler gibi ticari uygulamaları da beraberinde getirmektedir.  Bu tasarı psikologların mesleki eğitimine yıllardır hakim olan piyasa mantığının hukuki güvence altına alınmasından başka bir şey değildir.

Bu tasarının eğitimin ticarileşmesine yönelik hizmetleri bununla da sınırlı kalmamakta, bugün psikologlarının büyük çoğunluğunun hedefi olan “klinik psikolog” ünvanı da alandaki deneyimi ve hatta psikologluğu bile önemsizleştiren bir biçimde tamamen akademik titrlere tahvil edilmektedir. Tasarı “klinik psikolog” ünvanını sadece bu alanda uzmanlık derecesi olan psikologlara tanırken, TPD yetkilileri aynı ünvanı lisansı psikoloji dışından olup da yüksek lisans ve doktorasını bu alanda tamamlamış kişilere de verilmesini talep etmektedir. Verili durumda, devlet üniversitelerinin  klinik psikoloji lisansüstü programlarının kontenjanlarının sınırlılığı ve sayısı her geçen gün artan özel üniversitelerin bu eğitim sektöründe kapladığı alan düşünüldüğünde bu tasarının hayata geçirilmesinden çıkar sağlayacak olanların kim oldukları açıkça görülmektedir. Özellikle 2004′ten sonra psikologlar arasında yayılan meslek yasası beklentisi bu alandaki yüksek lisansa duyulan ilginin artmasına yol açmış, bununla beraber birçok vakıf üniversitesi psikoloji lisans bölümlerinin yanı sıra,  sayısız lisansüstü eğitim seçeneğiyle de terapist olmak isteyen psikologlar için seçenek haline gelmiştir. Özel üniversitelerin birçoğunun bu alandaki lisansüstü programları, bünyesindeki diğer programlardan daha yüksek ücretlere verilmekte, lisansı başka alanlardan olan öğrenciler bilimsel hazırlık programına tabi tutularak daha da “karlı” öğrenciler olagelmektedir. Bilim, öğrenci ve hoca’nın yerini ticaret, müşteri ve pazarlamacının aldığı  şirketlerde ise kar her zaman nitelik ve etikten önceliklidir.

TPD’nin bakanlığa sunduğu şartlar psikologların var olan haklarını da kaybedeceği  koşulları olası kılmakta ve psikoloji eğitiminin her düzeyde ticarileşmesine dolayısıyla da eşitsizleşmesinin yanı sıra niteliksizleşmesine de kapı aralamaktadır.

Bugün çoğunluğu klinik alanın dışında çalışan psikologlar çalışma koşullarını düzenleyen ve mesleğinin yeterli bir tanımını yapabilen bir yasadan yoksun olmanın da etkisiyle işsizlik, güvencesiz çalışma ve  görev dışında çalıştırılma gibi birçok hak ihlaliyle karşı karşıya gelmektedir. Bunun yanısıra psikologlar çalıştıkları yerlerde hak ve etik ihlallerine sebep olabilmekte, meslek odasının eksikliği yüzünden bu kişilere yaptırım uygulanamamaktadır. Tüm bunlar emekten ve toplumdan yana bir meslek yasasına duyulan ihtiyacı açıkça ortaya koymaktadır.

Psikoloji mezunlarının “psikolog” ünvanını kullanma hakkı ellerinden alınamaz. Sertifikalı psikologluk uygulamasına yönelik girişimler durdurulmalıdır.

Psikoloji lisans eğitiminin niteliği arttırılmalıdır.

Mesleki eğitim meslek mensuplarının hakkıdır ve ücretlendirilemez.

Klinik alanda çalışma yetkisinin akademik ünvanlar üzerinden belirlenmesinin önü kesilmelidir.

Meslek yasası çerçevesinde yürüyen görüşmelere psikologları temsilen çoğunluğun çıkarlarını temsil eden temsilciler katılmalıdır.

Toplumsal Dayanışma İçin Psikologlar Derneği Girişimi (TODAP)

iletişim: todap.der@gmail.com

blog: eleps.info

link: http://eleps.info/?p=568

”

ülkemizdeki psikoloji bölüm sayısı son 10 yılda inanılmaz derecede artmıştır ve bu artışın büyük çoğunluğu özel üniversitelerin kontenjanlarına dayanmaktadır. tahmini olarak 4000 civarında psikolog mezun olmaktadır. klinik psikoloji master programlarını özel üniversiteler ve devlet üniversiteleri diye ikiye ayırdığımzıda  ege üniv ortalama 6 yılda bir 8 kişi, ankara üniv 2-3 yılda bir 10 kişi , hacettepe her yıl 10 kişi ODTÜ ve Boğaziçi düzensiz aralılarla 5-10 kişi, istanbul Üniv 3 yılda bir 5-10 arasında kişi, Uludağ Üniv. 3-5 yılda bir 6-8 kişi almaktadır. (sayılar ortalamadır). bunun anlamı ülkemizde yılda en fazla 20 ila 30 klinik psikolog mezun olacaktır. bunların bir bölümü doktoraya devam edip klinik alanda belkide hiç çalışmayacaklardır. özel üniversitelerin fahiş fiyat uygulamarı ise aylık 1000-2000 tl geliri bulunan bir çok meslekdaşımız için masterı imkansız kılmaktadır. kişisel gözlemim özel üniversitelerde master yapan bir çok meslekdaşımızın lisansınında yine özel üniversiteden olmasıdır. özel üniversitelere karşı değilim ancak maddi yetersizlikten dolayı sınırlı olan devlet üniversitelerine bir çok meslekdaşımız klinik masterına giremezken, maddi durumu daha iyi bir meslekdaşımın özel üniversitede klinik masterı yaparak dışarda çalışma hakkı kazanarak çok daha fazla para kazanma şansına sahip oluyor olmasının tek açıklamasının kapitalizm olduğu düşüncesindeyim. şöyle düşünün ÖSS de ilk 5000 ine girmiş ve türkiyenin en iyi üniversitelerinde psikoloji bölümünden mezun bir kişi kontenjan azlığı nedeni ile devlet üniversitesinde yada maddi yetersizlik nedeni ile özel üniversitede klinik masterı yapamayıp düz psikolog (artık ne demekse) olarak kalırken. ÖSS de 400000. sırada yer alan birinin özel üniversitede lisansın ardından yine özel üniversitede klinik master yapıyor olmasını açıkçası adil ve insan temelli bir meslek elamanı olarak onaylamıyorum. özel ya da devlet üniversitesinden mezun herkese okudukları lisans eğitminin hakkı olan ünvan ve haklar verilmelidir.

–
Psk. Mehmet KILIÇ
9 Eylül Üniv. Aile Eğt. ve Danışmanlığı Y.L
İzmir Adliyesi 2. Aile Mahkemesi

(Şerh) Çekince:”veya lisans eğitimi psikoloji dışı bir alan olup klinik psikoloji alanında yüksek lisans eğitimi üzerine klinik psikoloji alanında doktora derecesi alan” psikoloji lisans mezunu olmayanların psikoloji yüksek lisans veya doktora derecesi alarak klinik psikolog unvanı kullanmaları etik ve doğru değildir.

‎2) Klinik Psikolog; objektif ve projektif ölçüm araçları, gözlem ve görüşme teknikleri kullanarak psikolojik değerlendirme yapılmasında; psikolog sorunların tanısal değerlendirmesinde tanımlanmasında,
ve bu sorunların giderilmsinde psikoloji ve psikoterapi kuramlarına dayalı psikoterapi uygulamalarının yürütülmesinde g…erektiğinde ilgili uzmana yönlendirilmesinde yetkin ve yetkili olan, psikoloji lisans
eğitimi üzerine klinik psikoloji alanında en az yüksek lisans eğitimini tamamlayan veya lisans eğitimi psikoloji dışı bir alan olup klinik psikoloji alanında yüksek lisans eğitimi üzerin klinik psikoloji alanında doktora derecesine sahip sağlık meslek mensubudur.

(Şerh) Çekince: tanısal değerlendirmenin ilgili uzman hekimlere değerlendirilmesi gerekmektedir. (Psikiyatristlerin görüşü)

Yukarıdaki sizlerin önerdiği maddenin bizlerin özlük haklarıyla veya kendimizi geliştirmemiz ile nasıl bir bağlantısı mevcut. Bu konudaki mahkeme kararları aynen şunu demekte, ” mesleki ünvanı kazandıran lisans eğitimidir”. Yani bir  Öğretmen veya Rehber öğretmen veya bir çocuk gelişimci klinik yüksek lisans hatta doktora yapsa dahi bu bireyin mesleki ünvanı “klinik psikolog” olmaz , uzmanlık alanı klinik psikoloji olan Rehber Öğretmen veya çocuk gelişimci vs. olur aynı şey bizler içinde geçerlidir. Başka bir alanda yüksek lisans + doktoroda yapsak bizlern ünvanı  psikologtur,  uzmanlık alanı şu veya bu olan psikolog unvanını  alırız. Sosyolojide yük lis yaptığımızda  bizlerin mesleki tanımı  Sosyolog olmaz, “uzmanlık alanı  sosyoloji olan Psikolog olur.

Buradaki sorum şu Sayın Hocam , yukarıdaki düzenlemenin önü mahkeme kararlarıyla açıkca kapalı iken derneğimizin diğer meslek gruplarına  klinik psikolog  ünvanını lütfetme azusu nereden kaynakladı?  Çevremdeki hiçbir meslektaşımdan “ya şu arkadaşlarıda klinik psikolog ünvanının verilmesi gerek ” diye bir serzeniş hiç duymadım .   Bu maddeyi bu şekliyle sunma talebini  kimler önerdi.  Bu konuda hiçbir açıklama yapmadınız. Açlen bu hatının düzeltilmesi ve maddenin taslaktan çıkarılması gerekmektedir.

2:Klinik psikolog, adli psikolog gibi unvanlari Bakanlik vermez (keske verebilse) ama  anabilim dallari ve YOK belirler. İfaesini kullanmışsınız aynı şekilde kliinik psiikolog veya addli psikolog unvanlarını yök  verir demişsiniz.

Sayısal olarak bu doğrudur Sayın Hocam fakat uygulamalar aksininde olduğuna işaret etmektedir. Sizlere bu konuyu bir örnekle açıklayayım. Aile hekimliği başlı başına bir uzmanlık alanıdır, tıpkı  dahiliye ve göz giibi  fakat geçtiğimiz dönemde yoğun ihtiyaçtan  dolayı bakanlık çok kısa bir zamanda pratisyen hekimlere “aile hekimliği kursu” verdi ve tus sınavı ile uzmanlık alan  aile hekimleriyle aynı haklara sahip olmuşlardır pratisyen hekimler. Bizdeki çocuk psikiyatrisinede geçiş süreci bu şekilde olmuştur. Aynen bizim geçiş dönemimizde olduğu gibi.

Muhakkak ki bizler sizlerden herşeyi başarmanızı beklemiyoruz, bizler sizin yerinizde olsak belkide aynı sonucu elde ederdik. Fakat sizin savunmanızın aksine uygulamaların var olduğunu görmek gerekmektedir. Şunu itiraf etmek gerekir  ” bu olayın bu şekilde çözümleri mevcuttur fakat şu aşamada sorunumuzu bu şekilde çözülememiştir” . Aynı  şartlar eğitim süremizlede alakalı bu olayı Eczacılar çözdü, bunu ” bu olay bizim dışımızda YÖK ‘ le alakalı demek yerine bu konu çözüm dahilinde fakat  bizler şu aşamada bu sorunu çözemiyoruz .

Bu tip konular birazda  meslek grubunun gücüyle alakalı.  Sizlere haksızlık yapmak istemem tabiiki herşeyi istediğimiz doğrultuda çözememenizi anlayışla karşılıyoruz.

Sizlere şu soruyu sormak istiyorum bütün  meslektaşlarım adına . Bir yıllık eğitim süreci  sonucunda bu eğitimi alan meslektaşımız, adli psikolog veya klinik psikologla  vs aynı haklara sahip olabilecek mi ? Bizlerin merak ettiği asıl nokta budur.

Aynı haklara sahip olmayacaksak bu bir yıllık eğitiminde bizler için madidarlığının sorgulanması gerekmektedir.